среда, октобар 24, 2018

Poezija

Poezija koja je sabrana u ovom izdanju skup je pesama koje je autor objavio u dve zbirke: „Svitanje duše“ i „Zlatogorje“. Po mišljenju recenzenta, autor u svojim poetskim sočinjeniju afirmiše osećanje ritma stišanih intenziteta kao što su oni što ih stvara vetar talasanjem žita i trava. Takav ritam bliži je srcu i noćima punim snova nego buntu i uzburkanosti poimanja oporosti življenja.

Pogled preko reke

Vrhunac dramaturgije romana „Pogled preko reke“ predstavlja opis bitke na Legetu prostora nizvodno od Sremske Mitrovice, istorijske spekulacije koja je do sada, uglavnom, bivala zanemarivana u srpskoj književnosti.
Roman je istorijsko-dokumentarističkog karaktera i predstavlja uvid u južnoslovenske uspone i padove iz stvarnosne perspektive objedinjene sudbinskom rekom Savom, prateći predratni život i običaje slovenačkih kmetova iz Bohinja i mačvanskih seljaka, kao i njihovu sudbinu tokom Prvog svetskog rata.
Pored svega, na originalan način rasvetljava se uloga mladog kaplara Josipa Broza u austrougarskoj ofanzivi na Mačvu i Cer 1914. godine

Sakupljač duša

Roman „Sakupljač duša“, svojim neobičnim junacima, koji su se obreli u specifičnim porodicima i situacijama, u vremenu i okruženju koje im nije naklonjeno, slika stanje kolektivne depresije i bolesti društva u vreme bombardovanja Srbije, sa svim posledicama koje je ono donelo.
Autor stvara na ivici stvarnosti, krećući se po tankoj granici između realnog i nadrealnog (što je jedna od glavnih karakteristika romana), baveći se pitanjima umetnosti, morala i borbom sa najvećim strastima, među kojima dominiraju sujeta i slavoljubivost.
Koristeći se citatima iz različitih religijskih i mitoloških knjiga, od slovenske mitologije i boga Peruna, do Svetog pisma, autor se majstorski poigrava sa čitaocem, ali ipak, štiteći se ironijskim otklonom, čas sugeriše postojanje drugih bića, koja su izvan nas i određuju nam sudbinu, čas se vraća u okvir realnog i podvodi sve te doživljaje glavnih junaka pod snove i psihičku obolelost.