Iako se nalazi usred sremske ravnice, daleko od obronaka Fruške gore, Fenek manastir vekovima se smatra jednom od najvažnijih svetinja fruškogorskog manastirskog kruga. U njemu su čuvane mošti Svete Petke, boravio je Karađorđe, a vernici i danas dolaze zbog mira, istorije i čudotvornog izvora.
Kada se pomenu fruškogorski manastiri, većina odmah pomisli na šumovite padine Fruške gore. Ipak, među njima postoje i svetinje koje se nalaze daleko od planinskih obronaka, usred sremske ravnice. Jedna od najpoznatijih je Manastir Fenek, smešten u ataru sela Jakovo, na teritoriji gradske opštine Surčin, svega dvadesetak kilometara od centra Beograda.
Iako geografski nije na Fruškoj gori, Fenek se zbog svog istorijskog i duhovnog značaja smatra delom fruškogorskog manastirskog kruga i vekovima predstavlja važno mesto pravoslavne vere u Sremu.
Početak manastira Fenek obavijen je legendama i narodnim predanjem. Prema jednom verovanju, svetinju je početkom 15. veka podigao srpski despot Stefan Lazarević, oko 1410. godine, kada je izgrađen hram posvećen Svetoj Trojici, odnosno Svetim Tri Jerarha. Drugo predanje vezuje nastanak manastira za porodicu Angeline Branković i njenih sinove Jovana i Maksima Brankovića, koji su nakon smrti despota Stefana nastavili da brinu o ovoj svetinji.
Prvi sigurni pisani trag o Feneku datira iz 1563. godine, kada se manastir pominje kao svetinja posvećena Svetoj mučenici Paraskevi. Stara crkva srušena je krajem 18. veka, a između 1793. i 1797. godine podignut je novi barokni hram sa visokim zvonikom koji i danas dominira sremskom ravnicom.
Tokom vekova, manastir Fenek bio je utočište brojnim dragocenim relikvijama i znamenitim istorijskim ličnostima. Posebno mesto u njegovoj istoriji zauzimaju mošti Svete Petke, koje su tokom 15. veka prenete iz Kruševca zаslugom monahinja Evgenije i Jefimije, odnosno kneginje Milice i despotice Jelene Mrnjavčević.
Prema predanju, mošti Svete Petke u Feneku su počivale skoro čitav vek, zbog čega je ovaj manastir postao jedno od važnih mesta njenog poštovanja. Manastir i danas čuva dragocenu ruku Svete Petke, dok brojni vernici posećuju izvor u porti za koji se veruje da ima lekovita svojstva.
Fenek je kroz istoriju imao značajnu ulogu i tokom borbi za oslobođenje Srbije. Nakon sloma Prvog srpskog ustanka 1813. godine, u manastir su prenete dragocenosti iz Manastir Studenica, uključujući i mošti Stefana Prvovenčanog. U isto vreme, u Feneku su utočište pronašle srpske vojvode Mladen Milovanović, Jakov Nenadović, Sima Marković i Luka Lazarević.
U manastiru je jedno vreme boravio i vožd Karađorđe Petrović sa sinom Aleksom, o čemu danas svedoči spomen-ploča na ulazu.
Unutrašnjost hrama Fenek razlikuje se od mnogih pravoslavnih crkava, jer zidovi nisu oslikani klasičnim freskama, već prostor krase velike ikone. Crkvu je sredinom 19. veka oslikao zemunski umetnik Dimitrije Petrović, ali su mnoga dela uništena tokom ratova i usled vlage.
Posle velikih razaranja u Drugom svetskom ratu manastir je dugo bio bez monaštva, a ozbiljna obnova počinje krajem 20. veka, kada Fenek dobija status spomenika kulture od velikog značaja.
Danas bratstvo manastira Fenek nastavlja dugu tradiciju rada i duhovnog života. Monasi se bave poljoprivredom, pčelarstvom i proizvodnjom preparata od lekovitog bilja, dok u okviru manastira rade i destilerija i vinarija. Zahvaljujući bogatoj istoriji, duhovnom značaju i miru koji pruža, manastir Fenek danas predstavlja jedno od najposećenijih pravoslavnih mesta u Sremu.