Kroz primenu različitih digitalnih metoda, autori projekta pokušali su da „ožive“ gotovo ruinirano kulturno nasleđe Srbije. Nagrađen Pohvalom na 47. izdanju Salona arhitekture, projekat „Virtuelna rekonstrukcija dvorca Orenštajn u Beočinu“ istraživačko je delo Miroslava Šilića, Vladimira Kubeta i Isidore Amidžić sa Akademije umetnosti Univerziteta u Novom Sadu.
Rađeno pod pokroviteljstvom Ministarstva kulture Republike Srbije, istraživanje se bavi digitalnom rekonstrukcijom nekadašnjeg izgleda dvorca Orenštajn (poznatijeg kao Špicerov dvorac), koji je danas gotovo potpuno ruiniran i preti mu nestanak.
Dvorac je izgrađen u Beočinu 1898. godine po projektu poznatog budimpeštanskog arhitekte Ignaca Alpara (Alpár Ignác) za Henrika Orenštajna, jednog od suvlasnika beočinske cementare. Objekat je utvrđen za nepokretno kulturno dobro 1997. godine i nalazi se u centralnom registru spomenika kulture Ministarstva kulture, pod nadležnošću Pokrajinskog zavoda za zaštitu spomenika kulture – Petrovaradin.
Zgrada je izgrađena od beočinskog cementa kao razuđena forma sa bogatom ornamentikom eklektičnog karaktera, koristeći stilove od gotike, preko klasicizma do secesije.
Ispred letnjikovca nalazio se vrt oblikovan u engleskom stilu, sa fontanama, letnjim paviljonom i zgradom za poslugu. Vlasnici su napustili Beočin pred početak Drugog svetskog rata, tokom kog je dvorac korišćen kao zgrada nemačke vojne komande. Posle rata objekat je nacionalizovan, da bi u narednim decenijama u njemu bili smešteni različiti korisnici.
Kako objašnjava rukovodilac projekta, mr Miroslav Šilić, istraživanje je bazirano na prikupljanju istoriografskih podataka, arhivskog materijala, fotografija i projekata, nakon čega je pristupljeno digitalnoj rekonstrukciji objekta. To je podrazumevalo različite metode – izradu arhitektonskih crteža postojećeg stanja, snimanje fotografija i video-snimanje objekta i okruženja, fotogrametrijska snimanja, izradu 3D modela originalnog stanja objekta i parkovske arhitekture.
Virtuelnom rekonstrukcijom prikazana je animacija unutrašnjih i spoljašnjih prostora sa iluzijom kretanja kroz arhitektonski prostor i park. Cilj istraživanja je prezentacija, popularizacija i unapređenje očuvanja nepokretnog kulturnog nasleđa Srbije kroz digitalizaciju i savremene digitalne postupke.
Ciljna grupa obuhvata stručnu, akademsku, ali i kompletnu kulturnu javnost koja je zainteresovana za očuvanje nepokretnog kulturnog nasleđa, ističe Šilić.
U Galeriji Ateljea 61 u novosadskoj Kineskoj četvrti tokom februara je održana i izložba “Dvorac Orenštajn u Beočinu – virtuelna rekonstrukcija dvorca Orenštajn (Špicer)”, koja se 12. marta seli u Kulturni centar opštine Beočin. Prema rečima organizatora, interesovanje za izložbu u Novom Sadu bilo je ogromno sa organizovanim posetama iz Mađarske i regiona zbog čega razmišljaju i da izložba postane putujuća.
Na osnovu rezultata projekta izdata je i monografija istog naziva, čiji su autori Miroslav Šilić, Vladimir Kubet, Isidora Amidžić, Bogdan Janjušević i Valentina Vuković.
